vrijdag 27 maart 2015

Lievelings (favorites) #1


Vorige week nam P. bloemen mee van de markt
(dat doet hij wel vaker, en zeg nou zelf wie kan
een man weerstaan met een bosje bloemen in zijn hand?)
Oooh riep ik die zijn leuk, dat zijn mijn
lievelings bloemen, en terwijl ik het zei, dacht ik 
dat is een woord wat ik bijna nooit meer gebruik...
Op de een of andere manier klinkt het ook een beetje
kinderachtig, maar wel heel lief..


Dus ik dacht zo eens na over mijn voorkeuren,
favorieten of nog beter gezegd: 
mijn lievelings-
-Boek: Oh dat is meteen al een lastige, als kind
was dat Wiplala en ik wilde heel erg graag
Nella Della Blom (de hoofdpersoon) zijn.
Later was het Augie March van Saul Bellow,
-Kleur: zeegroen
-Kledingstuk: in de winter een grijs vest,
in de zomer een wit overhemd zonder kraag
(dat is belangrijk, ha, zonder kraagje)
Eten: volkoren brood met roomboter en kaas
-Bezigheid: fotograferen, hoewel het niet altijd
goed uitpakt zoals deze foto van het vallende jurkje
-Handwerk: haken


-Huishoudelijk werkje:  de was ophangen
(hoewel ik het fijner vind om naar de wapperende
was aan de lijn te kijken)
-Muzikant: Xavier Rudd (en Ben Howard, 
ik smokkel even wat...)
Seizoen: de lente (als die wil komen, het lijkt
er nu nog niet zo op, vind je wel?)
Uitstapje: naar het strand en dan het liefst als het stormt
Liedje: Paul Simon, Diamonds on the soles of her shoes
(daar danste ik altijd op met Daan in mijn armen
toen hij nog heel klein was)
Het is tevens het allerleukste dansje wat ik ooit zag.


-Land: Frankrijk, waar ik ook deze foto nam
-Drinken: zwarte koffie, er staat een kopje naast mij,
en ach, nu ik eenmaal bezig ben, kan ik nog wel
een uur doorgaan, zoveel schiet me ineens te binnen..
(bovendien wordt de koffie koud)
Ik zal later nog wel eens verder gaan met 
mijn 'lievelings' lijst..

Dus ik ga je een heel fijn weekend wensen,
hoewel de weervrouw gisteren zei:
Zaterdag gaat het regenen en Zondag gaat het
nog meer regenen, haha.
(maar als regen je lievelings-weer is dan zit je goed)

-X-

donderdag 26 maart 2015

A good laugh


Dank jullie wel voor alle reacties van de 
afgelopen dagen, hier op Instagram en via de mail.
Ik heb dan wel niet zo'n grappig lachje als dit
konijntje, maar ik zat hier wel vaak glimlachend
achter mijn PC..
You brightened up my day!
-X-

woensdag 25 maart 2015

Hurray, 5 years old!


Aaah, wat leuk, dat ik door iedereen gefeliciteerd
ben met het Idee en het maken van mijn blog,
hoewel het pas vandaag de dag is dat ik
vijf jaar geleden op publiceren drukte..
Voor deze feestelijke gelegenheid ben ik eens even
nar mijn statistieken gaan kijken, hoewel ik natuurlijk
helemaal geen vrouw van cijfers ben..
(ik word altijd terstond Blanco als 
er iets berekend moet worden)
In de afgelopen 5 jaar :
-Maakte ik bijna 1800 blogberichten
(oh haha, dat is Veel gebabbel..)
-Is mijn blog bijna 4 miljoen keer bekeken, eh..echt, ja echt..
Ik heb gisteravond zelfs even aan Guusje gevraagd
wat er nu precies stond, maar dat stond er :)
-Hebben jullie bij elkaar zo'n 35.000 keer
een reactie achtergelaten, dat betekent meteen
dat ik Zoveel reacties ook heb gelezen..


-Keken er mensen van over de hele wereld mee,
voornamelijk uit het nederlandse taalgebied, 
maar ook uit de V.S, Korea en Japan,
om maar eens wat te noemen..
-Ontving ik duizenden en duizenden mailtjes,
waarvan ik de meeste beantwoorde, hoewel ik er
vast wel eens een paar vergat (oh, ach, sorry daarvoor)
-Maakte ik Ontelbaar veel foto's, die ik gebruikte,
maar er werden er nog veel meer 
met 1 klik de prullenbak in gekieperd..
-Ben ik wel een keer of 40 gaan vissen, maar 
ik heb nooit iets gevangen (gelukkig maar, haha)
-Woonde ik in zes verschillende huizen
maar ik geloof dat ik nu eindelijk weer thuis ben
-Heb ik ontelbare malen gedacht dat ik Echt
niet wist hoe het verder moest, maar heb ik
evenzo veel keren de draad weer opgepakt.
-Ben ik door diepe dalen gegaan, waarbij
ik van sommige reizen verslag heb gedaan,
andere heb ik voor mijzelf gehouden want
er zijn dalen, zo diep, daar moet je alleen door heen
trekken, enkel jij weet de weg naar boven..


-heb ik Roodkapje wel een keer of tien in het bos
gezien, hoewel het nu al weer een tijd geleden is..
-Haakte ik een enorme berg met dingetjes
-Vouwde, knipte en plakte ik me een slag in de rondte
-Herontdekte ik het tekenen weer, ik durfde zelfs
te laten zien wat ik gemaakt had..
-Stond er iets over mij, of van mij in Zoveel bladen
dat het inmiddels een stapel van wel een halve meter is..
(ah, wie had Dat nu gedacht, toen?)
-Het meest wonderlijk is natuurlijk dat ik de kans 
kreeg twee boeken te maken, en dat er ook mensen zijn,
die ze daadwerkelijk gekocht hebben, dank daarvoor..
Ach nee, het meest bijzondere is natuurlijk dat 
ik op mijn leeftijd, haha, P nog ontmoet heb,
en dat het mij gegeven is zo'n lieve man 
in mijn leven te hebben..


In de afgelopen 5 jaar heb ik:
-Heel veel mensen leren kennen via mijn blog,
stuk voor stuk lieve inspirerende vrouwen
-Heb ik veel verloren, maar ik heb nog veel Meer
gevonden, de balans staat op positief..
-Vele gesprekken gevoerd met de familie Little,
en ze af en toe op de foto gezet
(ze hebben daar niet zo vaak zin in, het is 
nogal een eigenzinnige familie)
-Heb ik honderden type fouten gemaakt,
en heb daar vele mailtjes over gekregen,
ik doe mijn best ze te vermijden, maar ja..
-Mij losgemaakt van het idee, door anderen ingegeven 
 dat er niemand zat te wachten op de
 wereld volgens Ingrid...toch wel, lijk mij zo..
-Kreeg ik honderden brieven en kadootjes
van al die lieve lezeressen van  mijn blog
en stuurde ik ook heel veel post en kadootjes naar hen..

Dat ga ik vandaag ook doen, iets weggeven,
op de twee bovenstaande foto's zie je allerlei dingen,
die symbool staan voor allerlei thema's die 
steeds weer terug kwamen (en komen) in mijn berichten.
Alle spullen doe ik straks in een doosje
en die ga ik naar 1 van jullie versturen, de meeste 
dingetjes zijn tweedehands, maar ook dat lijkt me passend..
(het is ook zomaar een aardigheidje)


Mocht je kans willen maken op de doos
met d-ing-etjes, laat dan een reactie achter.
Ik ben benieuwd of je de thema's eruit kan halen,
misschien kan je laten weten wat je denkt..
(hoeft niet hoor, enkel als je het leuk vindt..

Rest mij nog op deze Feestelijke dag, iedereen te bedanken,
die op de een of andere manier een positieve
bijdrage heeft geleverd aan mijn blog.
Allereerst natuurlijk dan aan alle lezers, zonder jullie
was deze blog niet wat het het was, echt niet!
Dank aan, Daan en Judith, als altijd en voor alles.
Dank aan P. ach nu ja, dat is wel duidelijk.
Dank aan Dries, voor zijn vaak hilarische 
en opbouwende woorden..
Dan aan Jurianne Matter omdat zij als een van de eerste 
mijn blog in haar leeslijst zette, en ik nog steeds geloof
dat het zonder haar nooit zover zou zijn gekomen..
Natuurlijk is deze lijst veel langer,
maar het zou een bericht van een meter worden..

Wel...doe lekker mee met de give-away
en omdat ik niet iedereen een kadootje kan geven,
mag je mij ook een envelop met een postzegel sturen
dan stuur ik je een persoonlijk bedank kaartje terug.
(je mag mij even mailen voor mijn adres,
mocht je dat nog niet hebben)

Haha, ben je er nog, wat een Eindeloos lang bericht,
maar ja, het is dan ook een Bijzondere dag,
en nu ga ik net als 5 jaar geleden op publiceren klikken
(pfff..;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 24 maart 2015

This day, 5 years ago..


Vijf jaar geleden besloot ik op deze dag
om een blog te gaan maken.
Dat kwam zo: Daan hield een blog bij waarop 
hij zijn werk wat hij maakte voor de kunstacademie
waar hij toen nog op zat..
Daar keek ik regelmatig op en op een gegeven moment 
zei ik tegen hem, wat knap toch, jongen, dat je 
een foto op internet kan zetten..waarop hij zei:
oh dat is niet zo moeilijk hoor, dat kan jij ook..
Zelfs een hele blog zal je nog wel lukken..
Dus ik klikte blogger aan
(ik voelde me toch een beetje uitgedaagd ;)
koos een profiel wat Simpel heet, dat vond ik wel
een geruststellende naam, haha, ik heb het ook nooit
meer veranderd..en ik begon allerlei namen te verzinnen.


De meeste namen waren allang in gebruik,
tot mijn grote verbazing eigenlijk, ik had geen idee
dat er zoveel verschillende blogs waren,
ik kende eer namelijk maar eentje..
Vervolgens vroeg ik me af, wat ik er eigenlijk
op zou moeten zetten, misschien kon ik de naam
daar dan op aanpassen...hmm..dus ik dacht,
en ik dacht nog eens een beetje meer..
En ik besloot dat ik er wel dingen op kon zetten,
die ik vond op rommelmarkten enzo, zoiets als
het ding van de dag, maar Ingdingen, klonk niet,
D'ing, kwam nog langs, maar het lukte me niet
die naam te claimen, uiteindelijk maakte ik er 
maar Ingthings van...
Het volgende was, dat ik dan ook een foto
moest hebben, dus ik nam er willekeurig eentje
van een door mij gebreid schaap op een bankje..
En oh, hoe kreeg ik die foto nu op mijn computer..
na een enorm gehannes met kabeltjes enzo
stond deze eindelijk op mijn computer
(trots dat ik was, haha, ik, het technische wonder)


Vervolgens had ik een header/bloghoofd nodig
dus ik nam wat geborduurde lapjes, nam daar 
ook een foto van, die ik zo hup op mijn computer zette..
 Vervolgens plaatste ik de foto van het schaap en
het bloghoofd erbij, ik drukte nog niet op publiceren,
dat was nog even een stap te ver..
Ik klikte de blog weg, maar toen ik me bedacht
dat ik hem aan Daan wilde laten zien, kon ik 
hem niet meer vinden, echt niet..
Dus ik belde Daan om te zeggen dat het gelukt was,
maar dat ik niet wist waar de hele blog gebleven was..
(tot grote hilariteit van zijn kant, natuurlijk)


De volgende dag had ik genoeg moed verzameld
om op publiceren te drukken..en zie..
Nu is het zomaar Ineens 5 jaar later en
is mijn blog morgen jarig, vandaag
is het al een soort van feestelijk dag.
Want wat een goed idee is dat geweest die blog,
het heeft mijn leven en niet in het minst mijzelf
veranderd op een wel hele positieve manier.
Dus vandaag hang ik wat slingers op, 
ik zou de feestjurk aantrekken, mocht ik er in passen (niet)
dus ik doe gewoon een strikje om ;)
en gooi ik een handje confetti..
Allemaal te viering van het uitgedaagd worden,
van dingen doen waarvan je denkt dat je het niet kan
van de (gevonden) moed om een onbekende weg in te slaan.

Ja, het was, zonder dat ik het wist, een bijzondere dag
nu al weer 5 jaar geleden.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 23 maart 2015

Books I read lately..


Hoewel ik best veel lees, vergeet ik elke keer
om de titels op te schrijven voor mijn boekenrubriekje..:)
Als ik er dan aan denk om Iets over boeken 
te schrijven denk ik..welke waren het ook alweer..
Er zijn er een paar die ik me wel herinner,
zo las ik van Nicci Gerrard het Huis van herinneringen,
om heel eerlijk te zijn vond ik het niet erg boeiend..
Maar omdat ik het soort van onbeleefd vind om
een boek halverwege weg te leggen las ik het uit.
Haar serie over Frida (dat zijn de titels met elke keer
met een dag van de week erin) echt veel leuker..


Ik haal mijn boeken altijd bij een kleine bibliotheek
hier in Noord, er is ook een hele grote hier vlakbij
in de stad, maar daar zijn zo overweldigend veel boeken,
dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen.
Ook denk ik er nooit aan om iets te reserveren,
ik lees wat ik daar toevallig tegenkom..
Zo nam ik Het Rosie effect mee van Greame Simsion,
het was een vervolg op Het Rosie project, over de 
kijk op de dingen door een licht autistische man.
Het eerste deel vond ik verassend en grappig,
het tweede deel misschien iet meer van hetzelfde
(evengoed nog wel leuk hoor )


(Dit is de tweede foto van hetzelfde moment,
je kan op veel verschillende manieren iets in beeld brengen..:)
Echt een heel bijzonder boek vond ik 
Het boek van Wonderlijke nieuwe dingen van Michel Faber,
het is inderdaad een wonderlijk verhaal, over een dominee
die naar een verre planeet gaat..
Nu heb ik helemaal niks met science fiction (achtige) verhalen,
maar ik was hier vanaf bladzijde 1 geboeid.
Vooral de brieven naar zijn vrouw en haar brieven terug,
vond ik bijzonder, er wordt prachtig beschreven
hoe zij langzaam uit elkaar groeien..
Ik denk wel dat het zo'n boek is dat je prachtig vindt
of echt helemaal niets..

Op het moment lees ik Opdat ik u kus van Griet op de Beek
en hoewel ik even moest wennen aan het taalgebruik,
ben ik toch het hele boek ingetrokken.
Het gaat eigenlijk over hele gewone (en soms bijzonder
pijnlijke) dagelijkse dingen gezien door de ogen van 
een vrouw als zij 10, 24 en uiteindelijk 25 is.

Ik ben benieuwd wat jij leest op het moment..
en ik zal, het is tenslotte een kleine moeite,
mijn gelezen boeken lijstje eens ga bijhouden.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 20 maart 2015

4.19 minutes in time


Gistermiddag luisterde ik naar dit liedje
ik zat aan mijn bureau en keek een beetje naar buiten,
Ik zag een vrouw op een bankje aan het kanaal
 hier voor zitten, en er kwam een boot langs..
Ineens bedacht ik dat dit eigenlijk 
een heel gewoon moment was maar dat 
het nooit meer terug zou komen, noch 
zou ik me het ooit kunnen herinneren..


Net zoals zoveel gewone momenten op een dag,
tenzij ik het vast zou leggen
Dus ik zette het liedje opnieuw aan
(hoewel dit Eigenlijk al weer een nieuw moment was :)
en ik fotografeerde wat dingen om me heen
zolang het liedje duurde, ik kwam niet
veel verder dan wat details..
Een stapeltje haakwerk op de bank,
een bloemetje in mijn beker met potloden..


Een paar plastic boompjes op een planten-hangertje,
en een stapel notitieboeken op de tafel..
dat was alles want het liedje was 
afgelopen, zomaar 4 minuten in de zee van tijd..
Op de een of andere manier vind ik 
dat de dagen voorbijvliegen, als zand in je handen
en soms vraag ik me af waar ze gebleven zijn,
al die momenten, al die gedachten en gevoelens..


Maar deze vier minuten heb ik vastgelegd,
zomaar een Moment in de tijd..

Ik wens je een fijn weekend,
en heel veel mooie momenten natuurlijk

-X-

donderdag 19 maart 2015

Little things I found..


Van de week ruimde ik mijn witte kast op,
dat is de enige plek in huis waar ik 
al mijn Dingetjes op kan bergen..
Ik stop van alles in mandjes en maak stapels,
net zo lang tot er spullen uit vallen als ik de deur open doe..
Dan haal ik hem helemaal leeg 
(dat is de enige manier die werkt voor mij)
en kijk ik eens met een kritisch oog naar de spullen..
Er kon natuurlijk weer een hoop weg,
op de een of andere manier heb ik steeds minder
spullen nodig...


Terwijl ik zo bezig was gingen mijn gedachten
onwillekeurig terug naar vier jaar geleden
en ik nog in mijn grote huis in Zeeland woonde..
En aan Al die spullen, ooh...al die spullen..
het was daar ook geen probleem ik kon alles kwijt.
Tot het moment dat ik daar wegging
(ja, dat is al bijna vier jaar geleden, ongelofelijk toch)
en ik al een groot deel van alles wat ik had weg deed..
Toch bleef er meer dan genoeg over,
ik nam alles mee waarvan wat ik dacht dat ik het 
nog wel eens kon verkopen..


Doe daar de spullen van P bij en samen hadden we
in Zutphen weer een huis vol.
Het meeste verkocht ik op de markt, maar ik 
bleef ook gewoon spullen kopen, met het idee
om die weer te verkopen, het was een soort
eindeloze cirkel, waar ik uiteindelijk niet blij van werd.
Toen we naar Ingen verhuisden liet ik een groot deel
ophalen door een kringloopwinkel, maar al die 
spullen begonnen met steeds meer te irriteren,
het voelde als ballast, en ik bereikte een punt
dat ik er zelfs een afkeer van had, al die Zooi..:)


Dus ik verkocht alles wat ik kon verkopen,
eerst per dingetje, later per doos en op een gegeven
moment per 10 dozen, wat niet verkocht werd
zette ik gewoon langs de kant van de weg..
(dat moet je ook eens doen, echt zo leuk,
hoe mensen reageren als er gratis dingen 
aan de straat staan, ze kunnen het niet geloven..)
Nu passen mijn bezittingen in de witte kast
(en nog een paar dozen met wat dingen
met een sentimentele waarde, spullen 
van de kinderen enzo, in de kelder..)


Ik ga nog steeds graag en regelmatig naar
de kringloopwinkel of een rommelmarkt.
Natuurlijk zie ik vaak de leukste dingen,
maar ik laat ze gewoon staan, ik voel geen verlangen
meer om het allemaal te bezitten en zeg nou eerlijk..
hoe veel vazen (of vul maar in ) heb je nu eigenlijk nodig..

Ik koop ook wel eens wat, maar enkel als ik 
het in mijn handtas mee kan nemen..
zoals de dingen die op de foto's staan.
(hoewel ik een beetje gesmokkeld heb met de 
gele kan, haha, die kon ik niet achterlaten ;)

Per slot van rekening moet het allemaal passen
in de witte kast, en hoewel ik, al zeg ik het zelf,
heel goed kan stapelen, op een gegeven moment
is hij vol...

Ik wens je een fijne dag
-X--

woensdag 18 maart 2015

Listen.


Deze quote kwam ik laatst tegen op Pinterest
(om de een of andere reden zit ik enorm te pinnen
de laatste tijd, heb er ineens zin in)
en ik dacht Ooh ja, die moet naast de eed op de 
vuilniswagen op de muur.
Ik ben er een meester in om Rode vlaggen te negeren,
zo noem ik die kleine waarschuwingssignalen,
die je ergens voelt in je lijf...
Achteraf, als het misgaat dan denk je altijd,
ik wist het wel, ik wist het, ik wist het..
Als je een werkafspraak met iemand gemaakt hebt
en diegene komt daar ineens op botte wijze op terug..
(je had alle vage toezeggingen gelabeld
als afspraken omdat je het zo graag wilde)
Als je relatie ineens is afgelopen 
(en jij maar tegen jezelf blijven zeggen
dat hij zo kortaf was omdat hij de laatste tijd
zoveel moest overwerken (ha) en gewoon moe was)
-voorbeeld uit het verleden, geen problemen 
met P. hoor, integendeel-

En dat zijn nog maar een paar voorbeelden,
ik kan wel een meters lang bericht schrijven
over allerlei situaties waarbij ik niet luisterde
naar het stemmetje zonder woorden..
(en die uiteindelijk niet goed uitpakten,
voor mij niet dan tenminste ..)

Dus nu hang ik het briefje op mijn muurtje
met aanwijzingen -over hoe om te gaan
met de Dingen en vooral met jezelf-
Het laten passeren van de vuilniswagen lukt al aardig,
nu de rode vlaggen nog (h)erkennen...

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 17 maart 2015

My work/living space


Precies op die stoel, voor dat scherm,
zit ik elke ochtend blogberichten te typen,
ik zit altijd op het puntje van mijn stoel
(die ik ooit kocht bij de kringloop in Zutphen)
dat is niet zo goed voor mijn rug,
maar op de een of andere manier schuif ik altijd
weer naar voor (uiterst ingespannen bloggend ;)
Ik draai de luxaflex altijd open en 
ik kijk regelmatig eens naar buiten.
Daar zie ik allerlei mensen langsfietsen,
hier op de dijk maar ook aan de overkant van het kanaal.
Ook zie ik elke ochtend dezelfde mensen
die dezelfde honden uitlaten..


Door de week, als ik hier alleen ben,
gebruik ik ook de tafel om aan te werken
(eigenlijk is de hele woonkamer dan mijn werkplek..)
Om Iets te maken verzamel ik altijd van alles
om mij heen, papier, pennen, scharen verzin het maar,
ik heb er een hekel aan om tussendoor steeds
van alles te moeten zoeken, en meestal
ligt  er een berg spullen op de tafel
ik moet gewoon een beetje kunnen rommelen..


Dit is mijn inspiratie-bank en richeltje (randje?)
de bank komt, tenminste dat is wat ze mij vertelden
toen ik hem kocht, een oude bank uit
een gymnastiekzaal in Serooskerke (Walcheren)
Misschien is het wel helemaal niet zo,
maar ik neem het voor waar aan omdat ik het
gewoon een leuk idee vind.
Daarop liggen de boeken die ik regelmatig eens
inkijk en mijn eigen boeken, omdat het zo
gezellig staat, je eigen boeken op een stapel..:))
Op het richeltje staan de plaatjes waar 
ik op dat moment blij van word,
het wisselt nog wel eens..
De theepot is een kadootje van Daan
van Maandagdaandag, mijn blognaam staat er op..


In de avond zit ik meestal op de bank te handwerken,
het is een mooie strakke bank,
maar hij zit niet bijzonder lekker, een beetje alsof 
je in de trein zit, ik heb toch een lichte voorkeur
van zo'n bank waarin je helemaal wegzakt..
(nu ik naar de foto kijk zie ik ook dat ik wel even
had mogen bezemen, onder de bank, ha)
Ook de bank neem ik altijd helemaal in beslag,
wol, scharen, half afgewerkte haak- en breidingetjes
ik lijk wel een zwerver op een bankje in het park,
met al haar bezittingen er om heen..;)

Kortom, ik ben gezegend met een fantastische
werk/woon/zit en eetkamer, en jij, heb jij
een eigen werkkamer, of zomaar een hoekje?

Alle foto's nam ik op zo'n heerlijke lentedag
met de zon laat in de middag in de kamer,
vandaag belooft het weer zo'n dag te worden
en hoe fijn het hier ook is, ik trek er
maar eens op uit.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 maart 2015

Unexpected visit at the beach..



De allereerste keer dat ik de zee zag,
was ik ongeveer 6 jaar, wij verhuisden toen
van Ede naar Koudekerke op Walcheren.
Van te voren was er iets over gezegd, hoe bijzonder
de zee was, bij wijze van reclame daarvoor,
omdat wij, de kinderen, helemaal niet weg wilden..
Ik kon me er ook helemaal geen voorstelling van maken
en ik geloof dat ik helemaal niet onder de indruk was
van een verhaal over wat water..
(ik had heus wel eens eerder een meertje gezien ;)


Dus wij reden op een goede dag naar Domburg,
ik weet nog hoe ons autootje eruit zag,
blauw en met zo'n hele schuine achterruit,
geen idee meer wat het merk was..
Wij klommen wat trappen op van een heuvel
en ooh en aah dat was werkelijk heel iets anders
dan ik me ooit had kunnen voorstellen..
Nog mooier was het uitzicht vanaf de Hoge Hil,
het hoogste duin van Domburg, vanwaar
je over het hele eiland kan kijken.


Sindsdien hou ik van de zee, en kwam ik er
vele malen, als kind zo ongeveer de hele zomer 
omdat we een kotje (huisje) op het strand hadden.
Later ging ik met mijn eigen kinderen,
als het lekker weer was, ik zie me nog sjouwen
met tassen vol handdoeken, emmertjes en broodjes..
Maar we gingen ook in de herfst en de winter,
als het stormde, zo vaak dat ze er wel eens
genoeg van hadden..
Ik weet nog goed dat (toen kleine) Daan eens zei:
gaan we nu al weer naar het strand, 
ik zit veel liever met een taartje bij de kachel :)


 Afgelopen vrijdag waren we weer eens in Domburg,
we hadden een afspraak met Judith in Breda,
en P. vroeg daarna heb je zin om naar
Domburg te gaan, ik sputter altijd wat bij een
plotselinge verandering van plan, maar
het was echt heerlijk..
Het licht was werkelijk op zijn allermooist,
welke foto dan ook, die ik zou hebben
genomen, had er mooi uitgezien.


Aan het einde van de middag, aten wij 
in een strandtent, buitendijks, bij Westkapelle,
waar wij getuigen waren van een werkelijk magische
zonsondergang, wat een kadootje..
Toen wij wegreden over de dijk scheen de vuurtoren
zijn felle lichtbundels over de weg...
Ik was er gewoon ontroerd door en even voelde 
ik een steek van heimwee, want hoewel ik
het uitstekend naar mijn zin heb in Amsterdam,
is Walcheren toch Thuis..


Oh ja, vorige week vertelde ik dat deze blog,
deze week 5 jaar bestaat, ha, dat is niet zo..
Ik kreeg een mailtje van Dries, de penningmeester
van de ietwat rommelige Hup club, dat hij nu 
in verwarring was over de juiste datum..
Het moet zijn 25 maart, hij had gelijk..
Om hem te bedanken voor deze nauwkeurigheid,
en de regelmatige lieve en vaak hilarische
commentaren op mijn blog (via de mail)
maakte ik speciaal voor hem deze foto van de kerk
van Domburg waar hij speciale herinneringen aan heeft..
(hij woonde daar als kind omdat zijn vader
de dominee van Domburg was..)

Ik wens je een fijne dag
-X--

vrijdag 13 maart 2015

Folding in the afternoon..



Zo af en toe heb ik ineens zin om iets te vouwen,
op de een of andere manier vaak aan het einde 
van de middag, dat is mijn favoriete deel van de dag,
altijd al geweest eigenlijk..
Het gevoel dat alles gedaan is wat ik moest doen,
het huisje vegen, de was en de boodschappen..
er hangt dan een soort van serene rust in huis
(waarom ik dat niet in de ochtend voor elkaar 
krijg, dat gevoel van rust, weet ik niet..:)
Nu ja, in de middag kan ik een vouwwerkje aan (haha)
Deze kostte niet al te veel proppen papier,
mocht je het willen proberen, zo doe je het:


Dit lijkt wat ingewikkeld, of ik heb het ingewikkeld 
gemaakt, dus nadat je een vouw maakte in het midden,
je vouwt het open, vouw het papier dan naar
de middellijn (1) en nogmaals, helpt dit ;-)?



Als je er 2 maakt, dan heb je een dekseltje voor het doosje,
hoewel het een beetje een wiebelig geheel wordt..
Maar ach, ik hou het meest van dingen
die niet prefect zijn, dus ik vind het wel wat, zo..
Je kan er een klein kadootje in doen, 
je postzegelverzameling, of gebruiken als mandje
voor je mini-cavia..(dan zou ik de deksel er
niet op doen, is misschien een beetje zielig ;)


Vandaag ga ik op weg naar Breda, waar ik 
onder andere mijn dochter Judith zal bezoeken.
Verder attendeerde de penningmeester van de Hupclup
(niet actief op het moment, maar dat ligt meer 
aan mijn nalatigheid dan aan hem)
en lezer van het eerste uur, Dries, mij er op dat 
deze blog volgende week zijn 5 jarig jubileum zal vieren.
Ik zal dit weekend eens nadenken hoe dat passend
en in welke vorm dat gevierd kan worden.
Eventuele felicitatie post kan gestuurd worden
naar het, inmiddels bij velen, bekende adres
(haha, nee hoor, natuurlijk niet, grapje:)

Ik wens je een heel mooi weekend
-X-

donderdag 12 maart 2015

The Night rainbow


Deze quote vond ik in een boekje,
wat een beetje verloren lag in een doos 
in de kringloopwinkel, hoewel de tekst wat
raadselachtig is, ik zag nog nooit een Nachtregenboog, jij?
Hoewel..toen ik dit schouwspel een paar dagen
geleden zomaar door het raam zag, moest ik er 
ineens aan denken..
Iemand zei laatst op Instagram dat ik altijd op 
plekken woonde met zoveel mooie luchten,
dat is zo, maar dat geldt echt voor iedereen...
je hoeft alleen maar naar boven te kijken,
of zoals in dit geval, door het raam..:)
(probeer het eens, het is gratis en vaak
betoverend mooi)

Ik wens je een fijne dag
en dat je de nachtregenboog zal zien,
op het moment dat je hem nodig hebt..

-X-

woensdag 11 maart 2015

A big thank you for all the knit & crochet women..


Oh ach, jongens (of beter gezegd meisjes) toch,
wat ontzettend leuk en Lief, alle reacties..
Ik dacht ik gooi eens een balletje (bolletje,
ah nee, nu wordt het wel een beetje flauw ;)
op en dan al die reacties, geweldig..
Er zijn meer dan 30 mensen die gereageerd hebben
op mijn vraag of er iemand  misschien wilde helpen
met haken en breien voor mijn nieuwe project.

(de tekening is overigens een kaartje wat ik 
tekende voor Eliane van Roest haakt )


Wat ik natuurlijk het allerliefste zou doen,
is jullie allemaal hier uitnodigen,
voor elk van jullie een versierde stoel neerzetten
bij wijze van een feestelijk onthaal.
Ik zou manden vol met wol en katoen neerzetten
zodat we fijn met z'n allen aan het werk
konden gaan, mijn hele project zou wat 
het handwerk betreft in een oogwenk klaar zijn
(ha, dat zou nog eens wat zijn :)


Natuurlijk zou taartjes halen bij de bakker,
om jullie te bedanken voor je medewerking..
Het doet me werkelijk goed te lezen
hoeveel mensen er bereid zijn iemand te helpen,
daar word ik toch wel warm van..
Natuurlijk is het niet echt mogelijk, zo'n 
brei en haakfeestje, ik heb maar zes stoelen
en een piepklein huisje, maar het Idee !


In het Echt moet ik eerst mijn plannen 
verder uit kristalliseren, ik sta nog steeds aan het begin
van de idee-pyramide..maar als ik zover ben zal ik 
bekijken in welke vorm ik hulp nodig heb.
(mocht je op de lijst willen, en je hebt via de reacties gereageerd
is het voor mij heel fijn als je mij een mailtje stuurt.
Ik heb dan meteen je mailadres, en ik kan je mailtje
in de map: Lieve haak/breivrouwen doen,
dan hoef ik niet nogmaals een oproep te doen via hier:)

Nogmaals en misschien ten overvloede
Hartelijk Bedankt, ik waardeer het bijzonder..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 10 maart 2015

Wool and two questions..


Gisterochtend fietste ik eens naar de Noordermarkt,
dat was lang geleden, hoewel het niet ver weg is..
Onderweg zag ik allerlei bijzondere mensen,
ik zag een man met een hoge hoed die zijn 
fiets had versierd met kerstlampjes (ze waren niet aan :)
Ik zag een hele grote dikke man met een piepklein 
hondje, ongeveer zo groot als zijn voet.
Ik zag een vrouw in zwart wit gekleed
met zo'n witte hond met zwarte stippen
(ze pasten wonderwel bij elkaar)


Op de markt aangekomen slenterde  (leuk woord:)
ik een beetje rond, ik zag kramen met boeken,
stoffen, vintage kleren en schoenen
(hoewel die er meer gewoon gedragen uitzagen)
Rond de kraam met kleding van King Louis,
(je weet wel van die gebloemde tricot jurken)
was het een complete chaos van graaiende vrouwen.
(ik liep er maar snel langs, niets voor mij )


Verderop stond wel een kraam waar mijn
hart van opsprong, allerlei oude fournituren
als knopen, ritsen en een hele bak met wol..
Ik zocht van alles uit en toen ik vroeg wat het kostte,
zei de ene man 2 euro per bol..welnee zei de man
die er naast stond, mevrouw heeft zoveel (haha)
daar maken we een mooi prijsje van.
Uiteindelijk betaalde ik nog geen 50 cent
per bolletje (of klos) en daarvoor deed hij het 
voor mevrouwtje (in dit geval kon ik het hebben,
het was gewoon vriendelijk bedoeld :-)
ook nog eens allemaal in een plastic zak.


Kortom, ik fietste tevreden naar huis,
mijn mand voor op de fiets gevuld met allerlei 
feestelijke bolletjes wol, die ik hard nodig heb
voor mijn nieuwe plan..
Wat ik ook zoek is iemand die, zo ongeveer
in de zomer mij af en toe eens kan helpen
met het breien en haken van Dingen, ik kan 
hier natuurlijk niet precies zeggen wat..
Ik denk zomaar dat ik dat het misschien een 
beetje veel word om het allemaal zelf te maken.
Het zou handig zijn als je in de buurt van Amsterdam 
woont, maar het is geen absolute voorwaarde.
Je mag mij mailen, dan maak ik een lijstje
en mocht ik er echt gebruik van willen maken,
zal ik contact met je opnemen
(ik weet nog niet precies hoe het gaat lopen,
en wat de voorwaarden zijn, maar ik 
kan beter nu al gaan zoeken, dan op het 
moment dat ik je misschien nodig heb:)


Ook ben ik op zoek naar mooie oude woletiketten,
of misschien beter gezegd wikkels.
Niet van hele nieuwe wol, maar juist oude en speciale,
uit het buitenland zou ook heel erg leuk zijn.
Mocht je er eentje (of meerdere) hebben,
dan kan je mij mailen voor mijn adres.
Ik zal je natuurlijk een kaartje terugsturen.

Ik wens je een fijne dag
-X-